Portretten Een serie van 7 foto's geeft een portret van de fiets- en verkeerslessen op het Centrum Buitenlandse Vrouwen in Tilburg. Foto's: Ton Toemen Tekst: Roelien Wierstra Verschenen in de Vogelvrije Fietser, november 2001. Rosa: 'Als we gaan fietsen moeten we een blauw schort om voor onze veiligheid. Ik had daar een dubbel gevoel bij. Je trekt veel aandacht. Daardoor val je ook extra op met je gestuntel, wat een keer tot een hele negatieve reactie leidde. Ik kon wel fietsen, maar durfde niet alleen in het verkeer. Nu kom ik iedere dag op de fiets naar mijn werk.' Karima: 'Als je helemaal niet kunt fietsen, zoals ik in het begin, ga je de eerste lessen alleen maar op het zadel zitten en steppen. Ik had toen allemaal blauwe plekken van de trapper. Sommige vrouwen doen er meer dan een jaar over om te leren fietsen.'   Rosa: 'Een rondje op het plein is makkelijk, maar op de weg is sturen opeens veel moeilijker. Je leert dat je moet ontspannen en een beetje achterover hangen, anders verlies je je evenwicht.' Karima: 'Je moet niet naar de grond kijken. Je moet op de weg letten. Maar in het begin is het allemaal zo spannend. Ik had er spierpijn van.' Rosa: 'De theorieles was heel nuttig. Ik wist al een aantal dingen omdat ik rijles heb.' Karima: 'Ja, het is heel belangrijk. Ook voor de taal. Ik wist niet wat haaientanden waren. Iedere keer als ik ze nu zie, denk ik: hé, haaientanden. En je moet leren wie voorrang heeft.'   Karima: 'Als je op straat fietst, moet je heel attent zijn.' Rosa: 'Maar we fietsen nooit met z'n drieën naast elkaar, hoor. Dit was waarschijnlijk een warming-up. Als je het nog niet zo goed kunt, blijf je op het plein. Als het beter gaat, gaan we pas de wijk in om te oefenen.' Rosa en Karima: 'We leren hier niet alleen fietsen maar ook alles over de fiets. Wat je moet doen als je een lekke band hebt, kijken of je fiets in orde is voordat je gaat fietsen, hoe je je stuur omhoog doet, je band oppompen.'   Karima: 'Het is heel belangrijk dat je een certificaat krijgt voor alle moeite. Je voelt je er anders door. Vroeger voelde ik me minder dan anderen omdat ik niet kon fietsen, nu ben ik heel blij, een ander mens. Ik dacht dat ik het niet kon leren. Maar het is nooit te laat; iedereen kan leren fietsen.'